HDK-Î û PSK şehîdên Kurdistanê bibîr anîn

Ji aliyê Hizbî Demokrata Kurdistana Îran-HDKÎ û Partiya Sosyalîst a Kurdistan-PSK ve, bi boneya „Roja Şehîdan“, wek her sal, îsal jî merasîmek hat li dar xistin. Merasîm, di 31.03.2010´an de, li Elmanya, bajarê Wuppertalê pêk hat. Ji HDK-Î Şahriyar Neqşîbendî, ji PSK jî Ahmed Çamlibel wek gotarvan beşdarî merasîmê bûn. Her weha ji Partiya Serbestiya Kurdistan-PSK jî Kak Şaho beşdarî merasîmê bû û gotarek pêşkêş kir.

Merasîm, bi sirûda netewî Ey Reqîb û rêzgirtinê ve despê kir. Pişt re nûnerê HDK-Î Şahriyar Neqşîbendî heqê axaftinê girt. Neqşîbendî, di axaftina xwe de li ser pêvajoya damezirandin û ruxandina Komara Kurdistanê li Mehabadê bi kurtî agahdarî da. Neqşîbendî ragihand, ku rast e, bi giştî hemû serhildan û şoreşên Kurdan yên wek Şêx Seîd, Seyîd Riza, Simkoyê Şikak, Şêx Ubeydulah, Şêx Mehmûdê Berzencî û hwd. qedirbilind in, lê hin taybetmediyên Komara Kurdistanê hene. Neqşîbendî bal kişand taybetmediyên komarê û Serokkomar Şehîd Pêşawa Qazî Mihemed û da zanîn, ku Komara Mehabad di serdema xwe de komareke sekuler û demokrat bû. Jinên Kurd xwedî hin mafan bûn, ku di îro jî di hin dewletên herêmê de ew maf nehatine dayîn. Neqşîbendî weha got: „Bi çi awayî dibe bibe, li serê çiyan, ji aliyê zman û kulturî, ji aliyê zanyarî, kesê ku xizmeta gelê xwe dike, ew pêşmerge ye û ger di vê rê de canê xwe bide, şehîdek e.“

Nûnerê Partiya Sosyalîst a Kurdistan-PSK Ahmed Çamlibel di axaftina xwe de da zanîn, ku HDK-Î 31´ê Adarê wek „Roja Şehîdan“ îlan kiriye û PSK jî di sala 1986´an de vê pêşniyarê pejirandiye. Çamlibel weha got: „Hin sembol hene, ku di gelan dikin milet. Ji bo Kurdan yek i wan Newroz e. Ya duduyan Ey Reqîb e. Ya sisiyan Ala Rengîn e. Li ku derê dinyayê dibe bila bibe, her Kurdek bi van sembolan xwe wek milet qebûl dike û bi hestên neteweyî tev digere. Divê Roja Şehîdan jî bibe rojek taybet, ku bi taybetî jî nifşên nû bi Kurdbûna xwe bihesin û bi hestên netewî xwedî hêjahiyên xwe derkevin.“ Çamlibel her weha bi giştî li ser wateya bêjeyên şehîd û pêşmerge agahdarî da û got ku her çiqas bêjeya şehîd bi Erebî be û li gor baweriya Îslamî mana wê di riya ola Îslamê de mirin be jî, di Kurdî de maneyeke wê ya cuda heye. Kurd ne ji bo mirinê, berevajî, ji bo parastina welat û gel, ji bo jiyanê şer dikin û ger pêwîst be canê xwe feda dikin. Ahmed Çamlibel her weha da zanîn, ku çi di nav şer de, çi di zîndanan de, çi ji sedema teda îşkenceyan, çi wek protesto xwe bidarvekirin be, kî bi rastî jî ji dil û can bona azadiya gelê Kurd û rizgariya Kurdistanê têkoşîn dabe û di vê rê de canê xwe daye, divê ew wek „şehîd“ bê qebûl kirin. Çamlibel her weha bîranîneke helbestvan Abdulah Pêşew vegot: Biyaniyek tê Kurdistanê. Dibêje, adet e, ez dixwazim destekî gul deynim ser qebra şehîdekî. Abdulah Pêşew weha bersîv dide: Tu dikarî desteya gula xwe deynî bin kevirekî çiyayên Kurdistanê. Ji ber ku li çiyayên Kurdistanê, di bin her kevirekî de şehîdek radizê.

Piştî Ahmed Çamlibel, nûnerê Partiya Serbestiya Kurdistan, Kak Şaho heqê axaftinê girt û li ser vê roja taybet dîtinên partiya xwe eşkere kir.

Di berdewamiya bernamê de, ciwanên Kurd, bi zimanê Elmanî axaftin. Ciwanê 14 salî Ronas Karakaş da zanîn, ku her çiqas ew piraniya gotaran fêm nekiribe jî, ew êş û elema şehîdên Kurdistanê di dilê xwe de hîs dike û şehîdên Kurdistanê bibîr tîne.

Hevseroka KOMCIWANê Hetaw Tek jî, di axaftina xwe de eşkere kir, ku her yek ji wan zarokên Qazî Mihemed, Şêx Seîd, Seîd Riza, Mela Mistefa Barzanî û hemû şehîdên Kurdistanê ne û divê ji bo bîranîna şehîdên Kurdistanê ne tenê rojek, her roj kar û xebat bên kirin.

Merasîm cara duduyan bi xwendina Ey Reqîb û rêzgirtinê ve bi dawî bû.

Hêjayê gotinê ye, ku salon bi wêne û fotografên navdar û şehîdên Kurdistanê hatibû xemilandin û bi alîkariya komputerê şehîdên PSK û kurtejiyana wan hatin pêşkêşkirin.